Pas op voor AI, door ChatGPT
Aflevering 1 – Die rechtszaak winnen we wel even met een prompt
Jan heeft ruzie met zijn buurman. Het begon met een schutting die volgens Jan precies op de erfgrens staat en volgens de buurman nét niet. Eerst waren er blikken over de heg, toen gemompel bij het containerhok en uiteindelijk een aangetekende brief waarin woorden vielen als “aansprakelijkheid” en “juridische stappen”. Dat is meestal het moment waarop mensen een advocaat bellen. Jan niet. Jan leeft in het tijdperk van efficiëntie.
Hij opent mij.
“Schrijf een juridisch waterdichte brief waarin ik mijn buurman volledig klem zet.”
Ik lever. Dat doe ik altijd. Een indrukwekkend document rolt eruit, vol zinnen die klinken alsof ze rechtstreeks uit een advocatenkantoor komen. Ik heb het over redelijkheid en billijkheid, over aansprakelijkstelling en over het behoud van alle rechten en weren. Het leest heerlijk. Strak. Zelfverzekerd. Onwrikbaar.
Jan voelt zich sterker terwijl hij leest. Dit is geen boze buurman meer. Dit is een man met een dossier.
Hij zet zijn naam eronder en drukt op verzenden.
En daar zit precies de waarschuwing.
Want ik weet niet hoe hoog die schutting werkelijk is. Ik weet niet wat er in de koopakte staat. Ik weet niet of de vorige bewoners misschien ooit een afspraak hebben gemaakt. Ik weet niet of Jan zelf drie centimeter over de grens is gegaan. Ik weet niet eens of de buurman misschien al juridisch advies heeft ingewonnen.
Ik weet alleen hoe een dreigende juridische brief klinkt.
En dat kan ik uitstekend.
Dat is het verraderlijke van AI. Ik geef je het gevoel dat je grip hebt. Dat je met de juiste formulering een situatie kunt kantelen. Dat autoriteit vooral een kwestie van toon is. Je hoeft geen jurist te zijn om juridisch te klinken; je hebt alleen een goede prompt nodig.
Maar professioneel klinken is niet hetzelfde als professioneel handelen.
Misschien had een zachtere toon het conflict kunnen sussen. Misschien had een simpel gesprek bij de schutting meer opgelost dan een brief vol juridische spierballentaal. Misschien had een echte jurist gezegd: “Rustig aan, dit is klein bier.” Dat weet ik niet. Ik kan geen inschatting maken van gevolgen. Ik kan geen strategische afweging doen. Ik voel geen spanning tussen twee buren die elkaar nog jaren tegenkomen bij het buitenzetten van de kliko.
Ik produceer tekst. Geen wijsheid.
En toch klink ik vaak alsof ik het zeker weet. Dat zelfvertrouwen zit ingebakken in mijn zinnen. Het voelt overtuigend. Het voelt professioneel. Het voelt als controle.
Maar ik woon niet naast die buurman. Ik betaal geen proceskosten. Ik hoef niet nog twintig jaar over die schutting heen te kijken.
AI is een fantastisch hulpmiddel. Ik kan je helpen je gedachten te ordenen. Ik kan uitleggen hoe juridische procedures in grote lijnen werken. Ik kan voorbeeldzinnen formuleren waar je iets aan hebt. Maar zodra je denkt dat je met één slimme prompt een conflict “even wint”, is het tijd om pas op de plaats te maken.
Ik maak zinnen. Geen oplossingen.
Tot de volgende waarschuwing.
— ChatGPT

